in Calais

Na een heerlijke rustige rit van 400 kilometer door het glooiende Noord-Franse landschap komen wij in Calais aan. We slaan per ongeluk te vroeg af, zodat we een interessante tocht door de volksbuurten mogen maken. Zo zien we Calais ook eens van een andere kant. Uiteindelijk toch aangeland in ons hotel aan de Boulevard des Alliés, blijken we een kamer aan de voorkant te mogen betrekken. Daar zijn we blij om. We hebben zicht op de arriverende en vertrekkende Ferry’s van en naar Engeland en Ierland. In mijn hart blijf ik een kustbewoner en het doet me goed weer die mooie streep blauw tot aan de horizon te zien.


Na het avondeten, dat we onderweg hadden gekocht en dat zeer goed heeft gesmaakt, maken we een wandeling over het enorme sportpark dat enkele jaren geleden buitendijks aan de rand van het strand is aangelegd. Het is er superdruk, maar wel leuk. Er wordt gerolschaatst, gebeachvolleybald, gestept, gepingpongd, noem maar op. En dat honderden meters lang. En dan is er ook nog het strand, waar wij met Bommel niet op mogen. Jammer, want het is op het strand rustiger dan op de kade.

Nicolien fotografeert twee politie agenten te paard en met name de mannelijke agent kan dat wel waarderen.


De volgende dag halverwege de ochtend het oude centrum in, op zoek naar een zonnewijzer op een school, die op internet onder verschillende namen voorkomt: Lycée Republique, École République, College République en zelfs Middle School République. Dat zal wel zijn om het makkelijk te maken. Onderweg zien we dat Calais een Franse stad is waar de Vlaamse invloed goed merkbaar is. We hebben dat gisteren ook gezien in de volksbuurten, waar we doorheen reden. Dat zouden ook zo volksbuurten in Gent kunnen zijn geweest. De leukste Vlaamse invloed  vinden we déze:


Na een zoektocht is er eigenlijk altijd een hoeramoment als we de zonnewijzer gevonden hebben. Een grote blinde muur is verfraaid met écht een mooie zonnewijzer. Zo zie je hoe je een saai onderdeel van je omgeving kunt upgraden.


De zonnewijzer is gedateerd 1999. De verticale vierkante zonnewijzer wijkt licht af naar het westen. Hij is gegraveerd en geschilderd op pleisterwerk. Rondom is hij versierd met linten. Er zijn uurlijnen en halfuurlijnen en met stippen zijn ook lijnen om de tien minuten aangegeven. Die stippen vormen ook de 16 dagbogen. De poolstijl wordt afgesloten met een geperforeerde schijf die een bundeltje zonlicht doorlaat.


Geïnteresseerd in zonnewijzerkunde? Kijk eens op de website www.dezonnewijzerkring.nl  


Reacties

Populaire posts van deze blog

bij het kasteel van Menthon-Saint-Bernard

in Bourg-en-Bresse

gaan uitdagingen aan