van Macon naar Troyes

In Macon smaken wij het genoegen te overnachten in een privilegekamer. Nee, nee, wij zijn geen kakkers. Het gaat zó: in de kamer die wij hebben geboekt doet de airco het niet. Wij zijn niet zo van de airco, maar bij een buitentemperatuur van 37 graden Celsius en de zon brandend op het raam stellen wij onze principes bij. Na een melding bij de receptie krijgen wij onmiddellijk en ruimhartig een andere kamer toegewezen. Dat wordt bovendien een gratis upgrade naar een privilegekamer. Daardoor liggen er badjassen klaar op het voeteinde van het bed, voor eventueel zwembadbezoek veronderstellen wij. Nou is het een beetje warm om in een badjas aan de rand van het zwembad te gaan zitten, maar het idee is leuk. De badjassen hebben we, inclusief slippers, in de garderobekast opgeborgen. Op de wikkel van de slippers staat in goed Frans “Love me, use me, take me home” en dat geeft dan toch wel weer een Frans “Oh la la” gevoel.

Macon hebben we als tussenstop ingelast omdat het zo’n mooi centrum heeft, maar de verzengende hitte belet stadswandelingen met Bommel. Slechts enkele korte rondjes langs de Saone resten ons, war het hoogtepunt is dat er een supper voorbij komt.

Wij zoeken troost bij de televisie die wij kunnen bekijken op een beeldscherm van privilegekamer afmetingen. Het ontbijt, dat zo’n top kwaliteit heeft dat we ons best moeten doen er niet te veel van te eten, maakt veel goed. We rijden om negen uur het hotelterrein af richting Troyes.

Na installatie van het dicht bij het centrum van Troyes gelegen hotel IBIS centre (de naam zegt het al), zijn we klaar voor een wandeling. Gelukkig is het hier koeler dan in Macon. We zijn benieuwd naar wat we zullen gaan zien, want we kennen Troyes alleen van de borden langs de Autoroute du Soleil als we met het gezin op weg waren naar de Méditerranée. De naam schijnt niets te maken te hebben met het Griekse Troje.

Zoals meestal bij het bezoeken van een stad heb ik me voorbereid door van te voren interessante zonnewijzers op te sporen. Ik vind een plaatje van twee zonnewijzers aan de apotheek van het middeleeuwse ziekenhuis, het Hôtel-Dieu en dat wordt ons doel voor vandaag.

Vanaf het hotel lopen we dat in 10 minuten. We arriveren er na enig zoeken, want onze telefoons hebben geen bereik zodat we worden teruggeworpen op klassieke zoekvaardigheden. De aanblik van twee indrukwekkende zonnewijzers boven elkaar maakt alles goed. 

Bovenin is een iets west-afwijkende zonnewijzer te zien. De lijnen zijn geschilderd op de muur en naar ik aanneem eerst gegraveerd. Er is een poolstijl met een oculairplaatje die rust op een tweepoot.

Daaronder bevindt zich een meridiaan die net als zijn bovenbuurman licht west-afwijkend is en ook gegraveerd en geschilderd is op de stenen. Wat ik nog niet eerder heb gezien: lijnen van 5 minuten tussen 11h30 en 12h30. Er zijn dagbogen en om de twaalf-uurlijn is een achtvormige curve geschilderd.

Na dit kunstwerk te hebben bewonderd en gefotografeerd zoeken we het oude centrum op, waar je je zo nu en dan in de middeleeuwen waant. In een aantal straten hebben winkels bovenin vakwerkhuizen. Hier en daar zijstraatjes waar vier meter boven het straatniveau de gevels bijna tegen elkaar aan komen. S-c-h-i-t-t-e-r-e-n-d. De kathedraal is indrukwekkend. We lopen te genieten.

Zo maken we kennis met een mooie oude stad, doordat we op zoek zijn naar een zonnewijzer.

Geïnteresseerd in zonnewijzerkunde? Kijk eens op de website www.dezonnewijzerkring.nl