zagen geen Tony Mazziotti in La Clusaz

Toen ik vorige week per mail aan meester cadranier Tony Mazziotti vroeg naar de verblijfplaats van twee van zijn creaties, was één van zijn antwoorden “La Clusaz”. Dit antwoord was net zo summier als zijn beschrijving van de locatie van de zonnewijzer waar ik op 3 augustus kond van deed. En een summiere beschrijving van de locatie leidt zelden tot vindbaarheid. Daar zal niemand zich druk om maken, behalve de zonnewijzertoerist. De bergdorpen in deze omgeving hebben een behoorlijke uitgestrektheid. Zeker als ze tegen hellingen zijn opgebouwd, kost het veel moeite er iets te zoeken. Daarbij komt dat zonnewijzers veelal aan de zuidzijden van huizen gemonteerd zijn, die vaak van de weg af niet te zien zijn. De naam van een dorp alleen is te weinig informatie om een zonnewijzer te vinden. Toch zijn wij twee maal naar Clusaz getrokken. De eerste keer omdat we een zonnewijzer wilden zoeken en de tweede keer omdat Clusaz zo leuk is. 

Via een goed begaanbare maar voor een Zutphense automobilist toch best spannende D-weg kronkelen wij op de ochtend van een mooie dag omhoog de bergen in. Wij komen langs dorpen en gehuchten met prachtige namen als Carrouge, La Villaz, Le Bourgeal, Forgeassoud dessus en Saint-Jean-de-Sixt. In Saint-Jean-de-Sixt nemen we de afslag naar La Clusaz. Wat opvalt is het grote aantal fietsers op de weg, maar dan ook echt op de autorijweg. Ook al is er zo hier en daar een smalle fietsstrook bedacht, de fietsers zullen de vrachtwagens soms op slechts een tiental centimeters van hun elleboog voorbij voelen suizen.

Na een mooie tocht door het schitterende Alpen landschap komen we aan bij La Clusaz. Bordjes “Parking gratuit” gidsen ons naar een parkeergarage die om onduidelijke reden “Salon des Dames” heet. De parkeerdekken gaan tot niveau   -5 diep. Lekker koel daar onderin bij de Dames. Het is vanaf daar maar vijf minuten lopen naar het centrum van de grote amusementsmachine die La Clusaz is. Bij ons eerste bezoek kan ik het niet laten om aan gevels naar zonnewijzers te speuren. 


Maar Tony Mazziotti laat zich niet vinden. Dat is niet erg want ondertussen krijg ik genoeg mee van dit open lucht speel paradijs. Vrij snel komen we aan op een groot plein waar “het” gebeurt. 

Er komen bobsleeën binnen gegleeën, kabelbanen takelen bergsporters naar grote hoogten, op terrassen kan het buikje worden vol gegeten, fietsverhuurders doen goede zaken en een groot opblaasbaar matras ziet er veelbelovend uit, alleen ik weet niet naar wat.


Het heeft echt het uiterlijk van een wintersportdorp. Zelfs kerk en gemeentehuis zijn in chalet-stijl gebouwd. Clusaz doet er alles aan om een wintersportgebied ook in de zomer aantrekkelijk en rendabel te maken. Bommel gaat altijd mee resoneren als er veel energie in de lucht zit en mijn armen hebben het daardoor flink te verduren. Niet erg, het mag allemaal best wat moeite kosten. Wij wandelen heuveltje op, heuveltje af en bekijken alles van alle kanten.


Zo brengt de zonnewijzerkunde ons weer op een plaats waar we anders niet snel zouden zijn geweest.

Geïnteresseerd in zonnewijzerkunde? Kijk eens op de website www.dezonnewijzerkring.nl  


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

bij het kasteel van Menthon-Saint-Bernard

Afbeelding
Voor het spotten van de volgende zonnewijzers tijdens onze vakantie in Haute-Savoie rijden wij naar een dorpje aan het Meer van Annecy. De autorit gaat, zoals we dat in deze contreien ondertussen gewend zijn geraakt, bergi op bergi af, haarspeldbochtje in, haarspeldbochtje uit. Wij doen eerst Hameau de Ramponnet aan. Hier zou aan een boerderij een ronde, oostafwijkende zonnewijzer hangen zónder uurlijnen, maar met uurcijfers.   Rondrijdend in Ramponnet krijgen we al snel de indruk dat het een dorp is, terwijl “hameau” gehucht betekent. Er staan heel veel nieuwe, grote villa’s van het type chalet. Best wel mooi. Doordat het veel groter is dan het was toen de zonnewijzer werd opgehangen, is het zonder nadere straataanduiding lastig zoeken. Na enige tijd geven we het op en reizen we verder naar het kasteel van Menthon-Saint-Bernard. Het sprookjeskasteel, dat is omgeven door mooie koele bossen, blijkt ingesteld op bezoek. Er zijn twee grote parkeerplaatsen. Vanaf daar is het heerli...
Meer lezen

in Bourg-en-Bresse

Afbeelding
Als we enige tijd over de Boulevard de Brou hebben gereden en na afslag parkeren bij het Parc de Brou, geloven we het wel: we zijn in Brou. Dat is te zeggen: in de wijk Brou van Bourg-en-Bresse. Bij het uit de auto stappen valt de hitte op ons neer: 37 graden Celsius.  Tussen de bomen van het park door zien we het imposante Monastère met de kerk. Onder de bomen is het gras verdord of zelfs helemaal verdwenen.  Om de kerk heenlopend, vinden we op het voorplein een grote zonnewijzer. Deze zonnewijzer is horizontaal.  Vierentwintig blokken van natuursteen vormen een ellips. Op de blokken zijn in Romeinse cijfers de vierentwintig uren van de dag en de nacht gegraveerd, verdeeld in twee reeksen van elk twaalf uur. Deze blokken met cijfers zijn ongelijkmatig verdeeld. De grote as van de ellips is ongeveer tien meter lang en loopt van west naar oost. De kleine as, van noord naar zuid, is ongeveer acht meter lang en is de middelloodlijn van de twee brandpunten. In het midden van ...
Meer lezen

gaan uitdagingen aan

Afbeelding
Op deze eerste augustus van het jaar 2025 ontwikkelen de avonturen van de Zonnewijzertoerist zich van een mager begin via een romantisch kapelletje en een onverwachte ontmoeting naar een uitdaging van de eerste categorie. Aan de hand van de zonnewijzerplaatjes op de onvolprezen website van Michel Lalos zetten wij vandaag onze route uit naar Annecy-le-Vieux. We rijden eerst iets zuidelijker langs Menthon-Saint-Bernard, want dan kunnen we een aantrekkelijke weg volgen door leuke dorpjes aan het Meer van Annecy. De sfeer is daar feestelijk als aan de Côte d’Azur, maar dan tien keer minder druk. Aan het begin van de strooptocht in Annecy-le-Vieux wacht ons een deconfiture. De wijk waar het gezochte zonnewijzerduo zou staan is lichtelijk overbevolkt en we wurmen de Renault Captur door rijen geparkeerde auto’s aan beide zijden van de wegen. De bevolking is hier ondergebracht in minstens tien woonlagen tellende woontorens en dat is op zich prima, maar een beetje ruimte tussen de flats zou...
Meer lezen