in serene rust
Tijdens onze vakantie in de Franse Alpen vinden wij ook zonnewijzers waarlangs de tijd verglijdt, terwijl slechts de muziek van de stilte klinkt.
EntremontBij aankomst in het dorp zien we een enorme
tegenstelling met La Clusaz in de wijze waarop er met het massatoerisme wordt
omgegaan. Waar de wintersport als een stoomwals over het oude Clusaz is
heengegaan en het landschap heeft gebracht in een toestand van totale
consumptie, zo heeft de bevolking van Entremont er voor gekozen de wintersport
toe te staan voor zover het in te passen is in hun milieu ambities. Als we in
het dorpje rondlopen zien we dat er kan worden gelanglauft, geskied en bergbeklommen.
De nadrukkelijkheid waarmee het massatoerisme La Clusaz overheerst is er niet.
Een skihotel staat in de zomer leeg. De authenticiteit is gelukkig behouden.
Na het parkeren op een vrijwel leeg parkeerterrein volgen wij een bordje “Abbaye” om vervolgens via een voetgangersoversteeklicht een brug te kunnen passeren waar op dat moment geen auto over mag. Om ons heen kabbelen de beekjes. Wij lopen langs een schuur met een plaatje van de zonnewijzer erop.
Bij navraag aan een jong echtpaar blijkt L’Abbaye een kerkgebouw te zijn dat overblijfsel is van een abdij in vroeger eeuwen en dat wij al enige tijd in het oog hadden maar niet als abdij hadden herkend. Naast de kerk staat een woongebouw dat de Résidence moet zijn, want boven de ingang prijkt een prachtige zonnewijzer. De wijzerplaat, die op het pleisterwerk is geschilderd, is west afwijkend.
Aan het einde van de uurlijnen staan Romeinse cijfers. Als datumlijnen zijn aangegeven de zonnewenden, de equinox en een verjaardagsboog. De poolstijl eindigt in een schijfje met kijkgat en op het schijfje zit nog een soort speerpunt. Het geheel zou gedateerd zijn op 1999, maar dat zie ik niet.
Annecy
Aan de andere kant van ons tijdelijke universum ligt Annecy en hoog boven het aardse gewoel ligt het bisschoppelijk paleis. Er moet even stevig de berg worden opgelopen om er te komen, wij moeten het aardse gewoel echt ontstijgen. Niet zover van de waterkant van het Meer van Annecy worden wij in de Faubourg de Annonciades vriendelijk welkom geheten met een bord hoog aan de gevel van iemand die het toerisme niet ziet zitten.
Desalniettemin durven wij toch verder te lopen. Gelukkig maar, want wat een leuk straatje is die Faubourg. Aan het eind van de straat naar links de Impasse du Trippoz in, aan de voet van het kasteel. Hier gaat de helling wat van onze benenwagen vragen! Gelukkig zit er een deurtje aan het eind van de Impasse, zodat wij de Rue de Chamoissy in kunnen.
Via een verkeersrotonde bereiken wij de Avenue
de la Visitation, waar wij op zoek gaan naar het bisschoppelijk paleis. Omdat
we over particulier terrein lopen voelen we ons een beetje ongemakkelijk. Mógen
we hier wel lopen? En dat in de korte broek! Na verschillende gebouwen te zijn
gepasseerd zien we het verblijf waar het om gaat.
Op een bankje dat voor de ingang staat, bekijken we even rustig twee op het zuiden gerichte zonnewijzers waarvan het verschil alleen maar lijkt te zijn dat de een Arabische cijfers heeft en de ander Romeinse. De zonnewijzers worden nog gedeeltelijk overschaduwd door de dakgoot, maar de schaduw van de stijl is al enigszins zichtbaar, waardoor de zonnetijd kan worden afgelezen.
We lopen nog even voorbij het gebouw om vanaf de particuliere parkeerplaats te genieten van het uitzicht over het Meer van Annecy. Wat is het hier heerlijk stil vergeleken bij het centrum van Annecy.
Zo zijn we dus weer terecht gekomen op schitterende plaatsen die we nooit zouden hebben bezocht als er geen zonnewijzerkunde was.
Geïnteresseerd in zonnewijzerkunde? Kijk eens op de website www.dezonnewijzerkring.nl
Reacties
Een reactie posten