bij de Loosduinse Molen

In mei 2024 gaan wij in de Haagse wijk Loosduinen op zoek naar een molen, waarbij zich een interessante zonnewijzer zou bevinden. Op Molenbrink vermoeden we, dat ons doel niet meer ver weg is. Na parkeren nemen wij het voetpad langs Houtbewerkingssociëteit “De Houtkrul”. Dit leidt ons naar een veld voor de Loosduinse Molen waarop een zonnewijzer prijkt in de vorm van een  cirkelvormige opstelling van driehoekige blokken. Wat een mooi object! Voor de foto heb ik de random fiets er gewoon tegenaan laten staan, want dat vind ik toch zo’n leuk gezicht. 

Op alle driehoeken staan namen van steden. De grootste driehoek met "Den Haag" erop wordt gesecondeerd door iets kleinere met "Budapest" en "Lissabon". 

In het midden ligt een steen met daarin een toelichting gebeiteld:

Het 12 uurs blok is afgestemd op Den Haag, d.w.z. 52⁰ N.B. en 4⁰ O.L.  en fungeert als wijzer. Door de schaduw die de zijkant van dit blok op de omliggende blokken aangeeft, kan men de plaatselijke zonnetijd en de wereldtijden aflezen. De blokken zijn onderverdeeld in hele uren. Valt de schaduw b.v. op het blok met de 10 en Ankara erop, dan is het hier 10 uur zonnetijd en tegelijkertijd is het dan 12 uur ’s middags in Ankara. In de stad op het blok waarop de schaduw valt is het altijd 12 uur. Is er in de zonneschijn geen schaduw te zien, dan staat de zon loodrecht boven het 12 uurs blok. Het is dan precies 12 uur zonnetijd.

Boven deze tekst staat het motto: Solo sole solet qui vivit ducera vitam en dat is in het Nederlands Wie alleen in de zon leeft, leeft gewoonlijk zijn leven.

Wie ondertussen ook zijn leven leeft, en dat zoals gewoonlijk doet op zíjn manier, is Bommel. Hij heeft aangepapt bij een jonge moeder met een kindje in de wandelwagen, die allebei op hun eigen manier gecharmeerd zijn van de bruine kwispelaar.

“Mag ik de hond aaien?” vraagt moeder.
“Dat vind Bommel prima,” zeg ik.
Het kindje kijkt vriendelijk glimlachend toe.
“O wat een lieve hond. Weet u, wij hadden ook een hond. Die hebben we een maand geleden moeten laten inslapen. Meer zeg ik er maar niet over, want dan moet ik huilen.”
Ik ben even stil, want ik weet hoe het erin hakt als je hond overlijdt.
“Binnenkort een nieuwe hond?” zeg ik dan maar, kijkend naar het plezier dat ze erin in heeft om met Bommel te stoeien.
“Nou, eerst moet de verbouwing achter de rug zijn.”
“En dan lekker op vakantie,” knik ik.
“Ja,” lacht ze. “En in de herfst een nieuwe hond.”
“Kampeert u?” vraag ik.
“Wij gaan kamperen in de buurt van Lissabon,” zegt de vrouw.
“Die staat er ook op,” zeg ik, wijzend op de zonnewijzer.
“Ja, leuk. Iemand heeft het me wel eens uitgelegd. Als het hier een uur is, is het in Lissabon twaalf uur.”

Ze zeggen wel eens “A sundial is a conversation piece”, maar Bommel helpt wel mee natuurlijk.

Geïnteresseerd in zonnewijzerkunde? Kijk eens op de website www.dezonnewijzerkring.nl