in Alphen aan den Rijn
Een bijzonder mooi gedeelte van Alphen aan den Rijn is het Burgemeester Visserpark. Het meest opvallend hierin is het oude raadhuis. De burgemeester naar wie het park vernoemd is, lanceerde in de jaren dertig van de vorige eeuw het idee ervoor. Maar dat niet alleen. Toen hij in 1934 overleed, liet hij voldoende vermogen na om het raadhuis ook daadwerkelijk te bouwen. Dat is de reden dat het gebouw zoveel luxe uitstraalt, ook al is het in een periode van economische crisis tot stand gekomen. Ook binnen schijnt het prachtig te zijn. Verschillende soorten marmer sieren de centrale hal. Mahoniehouten betimmeringen werden aangebracht in de raadzaal en de trouwzaal.
Het park aan de voorkant van het raadhuis doorlopend, springt een rood met gele zonnewijzer in het oog. Om een idee te geven van de afmetingen ben ik voor de foto er maar even naast gaan staan. Het type is armillairsfeer. Midden op de poolstijl zit een aardbolletje. De zuil is markant en doet denken aan een ijzeren constructie van een lichtopstand voor de kustverlichting. Een schildje vermeldt “Vakcursus voor jeugdige werkloze arbeiders” en een ander bordje zegt “Alphen aan den Rijn Februari 1936”. Op het horizontale gemetselde plateau waarop het kunstwerk rust, is een schildje te zien met daarop de mededeling “Gemeentelijk monument”.
De vakcursus was een initiatief van de gemeente Alphen om werkeloze jongeren weer perspectief te bieden door hen een plek te geven in een werkplaats waar ze hun vaardigheden konden onderhouden of verbeteren. In een artikel hierover in het dagblad De Amsterdammer van 24 januari 1936 en de dag erop in dagblad De Standaard schrijft de jonge journaliste Miriam M. Colijn hoe in een kameraadschappelijke sfeer timmerlieden, metaalbewerkers, schilders, elektrotechnici en typografen met eigen projecten aan het werk zijn. Het pronkstuk vindt zij de zonnewijzer.
Zelfs voor lekenogen is deze zonnewijzer een voorbeeld van constructie en afwerking, schrijft zij.
In de maand na het verschijnen van het artikel van mevrouw Colijn is de zonnewijzer geplaatst. Behalve dat in 2013 de zonnewijzer voor een opknapbeurt even weg geweest is, heb ik tot nu toe geen informatie kunnen vinden. De maker(s) en de ontwerper(s) waren ten tijde van de constructie tussen de 15 en 25 jaar oud en zullen niet meer in leven zijn. Maar verwacht kan worden dat enkele kinderen en/of kleinkinderen weet hebben van het ontstaan. Wie weet komt er nog een keer informatie boven water.
Voor wie interesse heeft in het artikel van Miriam M. Colijn (later schrijfster van jeugdboeken en dochter van de burgemeester en nicht van de minister-president):
Reacties
Een reactie posten